قابل توجه دوستان وبلاگ نویس خوانساری بخصوص نویسندگان این وبلاگ:

با نگاهی گذرا به پستهای قبلی این وبلاگ متوجه می شویم که از بهمنماه سال گذشته تا کنون هیچیک از دوستان مطلبی منتشر نکرده اند. در این چند ماه ، وبلاگ گروهی خوانساریها عملاً به وبلاگ گروهی من!!! تبدیل شده. که بنده نیز هر از گاهی مطلبی را برای خالی نبودن عریضه منتشر کرده ام.

عضویت در این گروه و انتشار مطالب فرهنگی برای بنده مایه افتخار است ولی ای کاش دوستان هم در ماندگاری این مجموعه همکاری می کردند. همانطور که می دانید در آستانه سومین سال همایش وبلاگ نویسان خوانساری هستیم و همین امر موجب شده تا دوستان بسیاری در مورد زمان برگزاری آن مرتباْ سوال کنند. حال شما خود قضاوت کنید ، چه جوابی باید داد؟

آیا با وجود این رکودی که در بین وبلاگ نویسان بوجود آمده می توان همایشی برگزار کرد؟

آیا در یکسال گذشته عملکرد خوبی داشته ایم که حال بخواهیم نتیجه گیری کنیم و برای سال آینده برنامه ریزی کنیم؟

کافیست تا یکبار دیگر صورتجلسه همایش سال گذشته را در همین وبلاگ بخوانیم و کمی بیندیشیم.تا چه حد به اهدافمان در این یکسال رسیده ایم؟

و سوال آخر اینکه: آیا با برگزاری همایش سوم در سال جاری موافقید یا نه؟

چندی پیش یکی ازهمشهریان خوبمان ازطریق وبلاگ خطم خالی با بنده تماس گرفته و در مورد غربت بقعه امامزاده سید محمود(ع) درخوانسارگلایه واظهارتاسف نمود.پس ازآن آقای اصغر معصمی عضو افتخاری هیات امناء این امامزاده دریک ملاقات حضوری ضمن معرفی کامل بقعه متبرکه،همشهریان را به بازدید ازموزه این امامزاده دعوت کرده وازدوستان وبلاگ نویس خواست تا درفضای مجازی بیشتربه این موضوع بپردازند. باشد که ادای دینی نسبت به غربت این امامزاده بشود.

بنده نیزبه سهم خود دراین پست گزیده ای کوتاه را،ازشرح مفصلی که ایشان دراختیاربنده گذاشتند جهت اطلاع دوستان منتشرمی کنم.امید است که مورد توجه فرهنگ دوستان قرار گیرد.

                               آقای اصغر معصمی - عضو افتخاری هیات امناء امامزاد سید محمود(ع)

 بقعه ای که در خیابان 13 محرم ، در نزدیکی مرقد مطهر امامزاده احمد(ع) و در جوارمحل سابق بازار قدیمی شهر ، همچون نگینی به چشم می خورد مدفن پاک و منور آقا سیدالکریم آقا سید محمود(ع) است که طبق نقل قول از بزرگان مذهبی و علمی شهر و به استناد سنگ نوشته موجود ، نسب شریفش با دو واسطه به امام هادی النقی (ع)، و بر اساس استعلام از آستان قدس رضوی در سال 81 ، اداره پژوهشهای اسلامی و موسسه دایره المعارف بقاع متبرکه وابسته به آن آستان، با چهار واسطه نسب مبارکش به امام علی النقی(ع)می رسد....

...این سید جلیل القدر که به همراه بنی اعمام خویش ، از ظلم و جور حکام مدینه به قصد عزیمت به قم راهی ایران شدند ، حاکم قم از ورود آنها جلوگیری کرد، ودر فاصله بین قم و خوانسار هر یک بطور مخفیانه در شهر و روستایی پناهنده شدند. ایشان نیز در خوانسار ماوا گزیدند و با رحلت در این مکان مدفون گردیدند... چون مرکز شهر در این قسمت بوده و این محل چشمه قناتی داشته، محل اسکان مناسبی برای کاروانهای زیارتی بوده است... نقل است سران یکی از کاروانها معروف به باباترک بر حسب اعتقاد و یا الهام درعالم رویا بر روی بدنه مستحکم بقعه، گنبد فعلی 12 ترکه مخروطی دو پوش را بنا می کند... این گنبد با ظرافت خاصی بنا شده که در زمره آثار تاریخی کم نظیر به شمار می رود... از آن پس این بنا در بین مردم به بقعه باباترک مشهور شد، در صورتیکه هیچگونه اثر قبری از این شخص در این مکان به دست نیامده است....

در سال 85 بر آن شدیم در این مجموعه زیارتی و تاریخی ،موزه مردم شناسی دائر کنیم.که تا کنون اقلامی در حدود سیصد قلم با همکاری مردم تهیه شده است. علیرغم طلب مساعدت از مسئولین امر جهت در اختیار گذاشتن فضای مناسب در همین مکان و تهیه تجهیزات لازم جهت حفظ و حراست و نمایش بصورت آبرومندانه ، همچنان چشم براه الطاف ایشان هستیم.ولیکن همین اقلام جهت بازدید علاقه مندان بصورت فشرده و نا منظم چیده شده است....

نکته: طبق اظهار نظرمولف مطلب فوق،صاحب این بقعه نوه امامزاده احمد(ع) می باشد، که این موضوع در متن ارسالی ایشان از قلم افتاده است.

-----------------------------------------------------------------------------------------

پ.ن: جهت دریافت متن کامل مطلب فوق، با مدیریت وبلاگ خطم خالی تماس بگیرید.

منبع:وبلاگ خطم خالی

ولی انگار ما دوست نداریم ، یعنی دوست داریم ولی نابودی طبیعت را دوست داریم.بی مقدمه عرض کنم ، گلستانکوه زیبای ما را نابود کردند این گردشگر نماها! عکسهای زیر را از دریچه دوربین برادرم یونس می بینید که نمونه کوچکی از برخورد ناجوانمردانه بازدید کننده هاست:

تصور کنید چند سال آینده را که دیگر از لاله های واژگون خبری نیست و گلستانکوه می شود آشغالستانکوه! 

این یکی که بی شباهت به بیابانهای فیلمهای وسترن نیست.

گردشگران عزیز با گذاشتن سنگ روی زباله ها مثلاْ خواسته اند از پخش شدن آنها جلوگیری کنند!

و این هم از ماشینی که بی رحمانه در منطقه حفاظت شده گلستانکوه در حال تردد است.

عکسها از : سید یونس دادگستر

---------------------------------------------------------------------------------------------

منبع:وبلاگ خطم خالی

باز هم دوم اردیبهشت شد و این روزهای بهاری و با طراوت، صدای آواز دلنشین استاد را کم دارد.

بیست و دو  سال است که در چنین روزی جای خالی استاد محمود محمودی خوانساری را بیشتر از

روزهای دیگر حس میکنیم.

 امروز روزی است که ناخودآگاه به یاد آن عندلیب گلشن هنر ایران، مرغ شباهنگش را زمزمه می کنیم:

به دورانی که شد قحط وفای دلها  // چرا هر دم نگویم من خدا خدا خدا

من مرغ شباهنگم بشد  / / کنج قفس قسمت من چرا چرا چرا

به پیامی تو ای پیک بهار از من به باغبان بگو که گاهی // نشانه گیرد از گیاهی

من اگر که هستم ستاره ام کو در آسمانها // من گر اهل دردم نشانه ام کو به داستانها

من آن کسم که روز و شب ز بی کسی گرفته ام در دست دعا دعا دعا

تو آن کسی که از من شکسته دل نمیکنی دوری بیا بیا بیا

یادش گرامی و نامش جاویدان.

منبع:وبلاگ خطم خالی

حدود دو ماه از طرح سوالات گذشته و متاسفانه تعداد کمی (در حد سه نفر) پاسخ درست و یا نیمه درست دادند.متاسفانه بسیاری از همشهریان هم اصلاْ اهمیتی برای این موضوع قائل نشده و اصلاْ پیگیر نشدند. به هر حال از همشهریان عزیزی که زحمت کشیده و در مورد سوالات اظهار نظر کردند سپاسگذارم. همچنین تشکر می کنم از مدیر محترم وبلاگ کمش که پستی را به گویش خوانساری اختصاص دادند.

و اما معنی جملات:

۱- بد بی ور ورازو : برازنده تو است. شایسته توست. به زبان عامیانه: خیلی بهت میاد

۲- ریشد چله گنو : محاسنت سفید شود. به زبان عامیانه : پیر بشی .(نوعی دعای خیر در حق دیگران)

------------------------------------------------------------------------------------------------------

پ.ن :البته بنده نتونستم معنی دقیقتری پیدا کنم. و این تعابیر را از گوشه و کنار جمع آوری کردم. اگر شما معنی بهتری برای این دو اصطلاح دارید برای ما بفرستید.

منبع:وبلاگ خطم خالی

(... اعلام 21 فوريه از سوي يونسكو بعنوان روز جهاني زبان مادري صورت گرفت كه باعث شهرت بنگلادش گشته و در خور تقدير مي‌باشد. اين امر روند دستيابي به صلح، پيشرفت و رفاه در كشور بنگلادش و خارج از مرزهاي بين‌المللي را نيز تسريع خواهد بخشيد. پس از سال 1952 مردم بنگلادش همه ساله 21 فوريه را که براستي مايه مباهات و روز فراموش‌نشدني براي آنهاست روز شهيد نامگذاري كرده‌‌اند.ايالت شرقي پاكستان كه شامل اقليت بنگالي بود و از لحاظ ادبيات ميراث‌دار ادبيات چند هزار ساله و فرهنگ پيشرفته بنگالي بود. بنگالي‌ها علاقه خاصي به زبان و فرهنگشان داشتند در سال 1952 و به هنگام استعمار نو اين ميل و علاقه رو به فزوني گذاشت. عمل خودخواهانه پاكستان در اعلام زبان اردو بعنوان تنها زبان رسمي پاكستان، تخم فروپاشي و اضمحلال آينده اين حكومت را كاشت. مردم پاكستان شرقي خصوصاً دانشجويان در قبال عملكرد غيردموكراتيك دولت واكنش تندي نشان دادند چرا كه اين طرح نابودي زبان و فرهنگ بنگالي را در پي داشت تحميل زبان اردو و فرهنگ ايالت پاكستان غربي به پاكستان شرقي عكس‌العمل بسيار قوي و خودجوش مردم بنگال غربي را به دنبال داشت... نيروهاي پليس به سوي تظاهركنندگان كه بسياري از اين افراد را دانشجويان تشكيل مي‌دادند و بصورت آرام در حال اعتراض خود بودند آتش گشود اين عمل باعث كشته و زخمي شدن تعدادي از آنها شد.خبر مرگ آنها باعث ايجاد جنب و جوش عجيبي در ايالت شرقي شد و مرگ آنها كه بخاطر حمايت از زبان مادريشان بعنوان حق خدادادي اتفاق افتاد نزد مردم بعنوان شهيد از آنها ياد شد... 21 فوريه نزد مردم سمبل گشت و حالت اسطوره‌اي يافت....)

به مناسبت همین روز فراخوانی را در سایتی خوندم که از وبلاگ نویسان دعوت شده بود در این روز یک پست به زبان مادری خودشون بنویسند، تا به این وسیله از مردن زبانهای مادری جلوگیری بشه.

راستی ما خونساریا چقدر نسبت به زبون مادریمون وفاداریم؟ چند وقت پیش دوست عزیزی می گفت جمله عجیبی از پدر بزرگش شنیده که واسش نامفهوم بوده. وقتی این جمله اصیل خونساری رو شنیدم تا مدتها به معنیش فکر می کردم. شما می دونید معنی این جمله چیه؟ بد بی ورورازو یا این یکی: ریشد چله گنو (هر چی تلاش کردم نتونستم اعراب گذاری کنم. شرمنده)

به امید اینکه هر روز ما روز دوم اسفند باشه. روزی که زبون مادریمونو حفظ کنیم.

-------------------------------------------------------------------------------------------------------

پ.ن : معنی جمله های بالا رو چند وقت دیگه می نویسم. تا اون موقع خوب فکر کنید.

منبع:وبلاگ خطم خالی

عکسها را دبیرخانه پروژه خوانسار ۵۷ در اختیار ما قرار داده است. با تشکر از عکاس

 پر تلاش خوانساری آقای عزت ا... شفیعی.

۳۰ سال پیش در چنین روزهایی حال و هوای خوانسار اینگونه بود:                                                                                

منبع:وبلاگ خطم خالی

به جرات می توان گفت برگزاری سوگواری ابا عبدالله الحسین ( عیله السلام ) بویژه در دهه اول ماه محرم به عنوان نمونه ای از ارادات واقعی این مردم به ائمه اطهار در میان سایر شهرهای ایران اگر نمونه نباشد کم نظیر است .

در همین خصوص برپایی سقاخانه های متعدد در طول مسیر های حرکت هیات های مذهبی چهره ای دیگر از عاشورای حسینی را بر عاشقان هویدا می سازد . فلسفه آب دادن و آب نوشاندن از ظریفترین دقایق بینش الامی به شمار می آید.این شیوه تفکر در شهرهای اسلامی من جمله شهر خوانسار بصورت سقاخانه بازتاب یافتو در انجا ساخت سقاخانه های گوناگون معمول گردید.

صرف نظر از سقاخانه های موقتی که در ایام محرم در مناطق مختلف شهر دایر می شود در خوانسار دو سقاخانه ویژه دایر و دارای موقفاتی بوده است.

( در پست بعدی با این سقاخانه های آشنا خواهیم شد....)

                                                         منبع : وبلاگ محرم در خوانسار ( محمد صابر دهاقین )